|
Zabawki dla dzieci z ADHD |
|
ADHD {Attention Deficit Hyperactivity Disorder} czyli Zespół nadpobudliwości psychoruchowej,
określany w literaturze jako zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi lub zaburzenia hiperkinetyczne, jest to grupa zaburzeń charakteryzujących się „wczesnym początkiem (zazwyczaj w pierwszych pięciu latach życia), brakiem wytrwałości w realizacji zadań wymagających zaangażowania poznawczego, tendencją do przechodzenia od jednej aktywności do drugiej bez ukończenia żadnej z nich oraz zdezorganizowaną, słabo kontrolowaną nadmierną aktywnością”. (ICD-10 Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, Urazów i Przyczyn Zgonów)
(Autor - Joanna Smykaj)
Zdarza się, że rodzice od najmłodszych lat obserwują swoje bardziej w porównaniu z rówieśnikami ruchliwe dziecko, ale nie traktują tego objawu z niepokojem. Pewne perypetie pojawiają się z chwilą pójścia dziecka do przedszkola; opiekunki opowiadają bowiem zaskoczonym rodzicom, że dziecko jest stale w stanie ożywienia, nie może usiedzieć na miejscu, nie potrafi się dostosować do reguł zabaw, nie czeka na przypisaną mu kolejność, a co gorsze - jest agresywne wobec rówieśników.
Jeszcze bardziej niepokojące stają się wieści o małych uczniach napływające z chwilą przekroczenia przez nich progów szkolnych. W tym wieku oczekuje się od dziecka już odpowiedniego rozwoju intelektualnego i społeczno-emocjonalnego, dostatecznej koordynacji ruchowej, umiejętności koncentrowania się na przedmiocie zainteresowania. Dziecko ma wtedy do spełnienia poważne zadania: wzbogacenie swojej wiedzy o świecie i sobie samym, opanowanie umiejętności czytania i pisania, a także wypracowanie umiejętności współżycia z grupą rówieśniczą.
Tymczasem u pewnej grupy dzieci ujawniają się kłopoty z koncentracją uwagi, a stawiane im zadania przerastają ich możliwości, gdyż nie rozumieją poleceń nauczyciela, nie mówiąc już o stosowaniu się do szkolnych zasad współżycia. Doświadczony wychowawca potrafi w porę zaobserwować niepokojące objawy i powiadomić o swoich spostrzeżeniach rodziców, bo być może dziecko cierpi na zespół chorobowy ADHD.
Tę wątpliwość może jednak rozstrzygnąć dopiero specjalista, do którego niezwłocznie muszą skierować swe kroki rodzice wraz z dzieckiem. Tylko on może zdiagnozować przyczyny odmiennego zachowania dziecka i ewentualnie zalecić tok odpowiedniego postępowania. Dla rodziców, którzy chcą ułatwić swemu dziecku dalszy rozwój i start w dorosłe życie bez szczególnych obciążeń, oznacza to początek całkowitej zmiany zachowań wobec dziecka.
Ogólne zasady dotyczące postępowania wychowawczego:
1. Cel, do którego ma prowadzić działanie dziecka, nie może być zbyt odległy (niecierpliwość).
2. Konsekwentne przyzwyczajanie dziecka do kończenia każdego rozpoczętego zadania.
3. Stała kontrola i przypominanie o zobowiązaniach:
- zakres określonych obowiązków musi być dostosowany do możliwości i ograniczeń dziecka,
- trzeba zaoszczędzić wystąpienia dodatkowych niepotrzebnych bodźców,
- nie dać się zdominować dziecku,
- należy przygotować dziecko do przezwyciężania trudności (a nie chronić przed nimi);
- po wystąpieniu konfliktu - należy go przedyskutować z dzieckiem w atmosferze spokoju i rzeczowości, po uspokojeniu dziecka;
- należy unikać agresji słownej i fizycznej, która bardzo mocno pobudza dodatkowo dziecko (może doprowadzić do objawów nerwicowych takich jak: lęki, moczenie nocne, natręctwa, czy też reakcje obronne: arogancka postawa, agresja, kłamstwa, a nawet doprowadzić do niewłaściwego rozwoju osobowości);
- Pomoc w nauce
- czytanie – ze względu na małą zdolność koncentracji, opowiadania powinny być ciekawe;
- czytanki powinny być opowiedziane przez dziecko (w celu skontrolowania zapamiętanego tekstu);
- odrabianie lekcji powinno się odbywać o regularnych porach, (w domu powinien wtedy panować względny spokój);
- dziecko powinno wykonywać prace zręcznościowe (uczą cierpliwości, a także skrupulatności);
- zasada trzy R: rutyna, regularność, repetycja;
Nauka powinna odbywać się pod kontrolą rodziców.
Zabawki drewniane proponowane przez Nas- mogą znacznie ułatwić Rodzicom proces dydaktyvczny, wychowawczy. |
|
